List miesięczny – grudzień 2022 r. autorstwa Steve'a Bullmore'a

[google-translator]

Witam europejskich żeglarzy klasy 2.4mR i wszystkich zainteresowanych dobrą i świetlaną przyszłością klasy 2.4mR

Wielu z Was wie, że zalążek idei European Circuit ożywienie klasy i nadanie jej realnego znaczenia w tych trudnych czasach zostało omówione w Quiberon i zostało sfinalizowane w rozmowach podczas ostatnich regat w Antwerpii. Trudno nie myśleć, że to powinien być prawdziwy cel Komitetu Wykonawczego Międzynarodowego Stowarzyszenia Klasy, ale nie było wśród nich, poza niektórymi członkami, chęci pójścia tą konstruktywną drogą i mieli więcej niż wystarczająco czasu, aby podążać w pozytywnym kierunku.

Wydaje mi się, że wielu żeglarzy klasy 2.4mR jest zaniepokojonych ruchem w Niemczech i Komitetem Wykonawczym Międzynarodowego Stowarzyszenia Klasy, który skupiał się na negatywnych posunięciach, teraz przenikających do nowej wersji statutu klasy, która prawdopodobnie przewiduje sankcje wobec marynarzy, którzy nie „podążają linią”, a także Komitetem Technicznym Międzynarodowej Organizacji Klasy, który przez wiele lat skupiał się na jednej klasie projektowej, ignorując ulepszenia i modernizację całej klasy 2.4mR.

W tym scenariuszu musimy uszanować fakt, że kontynent amerykański ma trudności ze zrozumieniem złożoności jednego projektu w ramach naszej ustalonej klasy i alternatywnie, jest więcej niż zachęcające, że australijscy żeglarze przyjmują ideały łodzi metrowych. Nie boję się powiedzieć, do którego obozu należę!

Muszę przyznać, że moja niezdolność do utrzymania kursu jako prezydenta wydaje się przyspieszać negatywne ruchy i za to przepraszam. Niestety, nie można cofnąć czasu i trudno mi dostrzec inną decyzję dla siebie z perspektywy czasu.

W tym momencie rozważałem opuszczenie klasy 2.4mR, a obostrzenia związane z COVID-2.4 dały mi szansę na zbadanie innej klasy. Jednak stało się jasne, że XNUMXmR jest dla mnie wyjątkowa i daje mi radość żeglowania idealną maszyną, ścigania się z żeglarzami, których szanuję, i wreszcie cieszenia się przyjaźnią, która istnieje i powinna istnieć w całej światowej flocie.

Łatwo było mi zrozumieć ideę europejskiego cyklu, który dla większości europejskich żeglarzy jest możliwy do osiągnięcia, gdy koszty podróży i ogólne koszty utrzymania mocno uderzają w kieszenie wszystkich w kraju, w którym się mieszka.

Obawiam się, że Mistrzostwa Świata w Finlandii ucierpią z tego powodu i jest mi przykro, ponieważ woda i zaplecze są tam doskonałe. Trzeba mieć nadzieję, że wojna na Ukrainie nie wpłynie na nas jeszcze bardziej na naszą szkodę.

Żeglowałem w obu Dutch Nationals w Rotterdamie i Antwerp City Cup we flocie o wysokim standardzie i bardzo wracało to do przyjemności na wszystkich poziomach bez tego podstępnego raka polityki, podziałów i jednego projektu. Jednym z punktów wartych wzmianki było to, że na imprezie w Rotterdamie pierwsze cztery miejsca były reprezentowane przez Stradivari, Super 3, standardowego Norlina i na końcu Sodergrena. Po raz kolejny te same projekty stanęły na czele regat w Antwerpii, z wyjątkiem Sodergrena, który czeka na nowego właściciela.

Czas, aby ci, którzy myślą podobnie, powrócili do podstaw, czyli czystego ścigania się na zróżnicowanych wodach z szanowanymi przez siebie żeglarzami i w konfrontacji z nimi, a także do zaakceptowania różnic zarówno w łodzi, jak i w żeglarzach, które nadają tej wyjątkowej klasie życie.

Steve Bullmore, GBR 91
Prezes 2.4mR International Class Association 2014 – 2021